Regelmatig ontmoet ik een bijzondere vriend tijdens mijn laatste
wandeling met de honden.
Hierover heb ik op mijn weblog geschreven
en drie van deze stukjes heb ik gebruikt voor deze les.
Het is een heldere nacht. Geen maan, maar de hemel is gevuld met sterren. Een lichte mist trekt zich over het water en de velden. Het is stil en rustig buiten, haast vredig. Hier kan ik zo intens van genieten. Hier ben ik in een wereld vol mensen, alleen buiten met mijn hondjes en mijn gedachten en de stilte om me heen. Ik voel me goed, beter dan ik me in dagen heb gevoeld.
meer....
Verzonken in gedachten loop ik door het donker en denk aan mijn mysterieuze vriend. Regelmatig treffen wij elkaar rond deze tijd in de nacht en steeds als ik om deze tijd buiten ben, dan hoop ik weer een glimp van hem op te mogen vangen.
meer....
De winter heeft lang geduurd en ik heb lang zonder mijn nachtelijke ontmoetingen moeten doen. Ik miste hem en hoewel ik wist dat ik hem een tijdje niet zou zien, bleef ik naar hem uitkijken. Ik vroeg me af hoe lang het zou duren dat ik zonder hem moest doen en of hij überhaupt wel terug zou komen.
meer....
